Esperanto-USA

Sed kial mencii Usonon?

Supozeble cxefe cxar neniu alia nacio aux naciaro havas hegemonion iel ajn kompareblan al la nuna usona hegemonio s-ro Matthias specife menciis usonan hegemonion kiel kontrauxendan.

Malbone estas diri, ke nia celo estas la faligo aŭ malfortigo de unu lando al alia, eĉ "nur iomete".

Konsentite. Kaj li proponis tie neniun celon tian.

oni ne diras, kio pri Usono estas maldezirinda (krom ĝia forto)

Mi ne scias kial vi glitigis s-ron Matthias al "oni". En la teksto li ja sugestas unu aferon pri Usono, kaj nur unu, kiel maldezirindan: gxian hegemonion. Ne gxian forton. Ni ne konfuzu hegemonion kaj forton. Deziro forigi ies hegemonion ne estas ekvivalento al deziro ke tiu estigxu malpli forta. Mi ne multe favoras la koncepton "hegemonio" nek trovas gxin tre utila, sed akceptas gxin por la jena diskuto - kaj dezirante ke ni usonanoj perdu nian hegemonion kaj nian emon al gxi, mi vidas tiun transformigxon kiel plifortigxon por Usono, ne kiel malplifortigxon. Eble s-ro Matthias ecx pensas simile. Mi rekomendas demandi al li, almenaux se lia sinteno cxagrenas aux zorgigas vin kaj vi preferus necxagrenon kaj nezorgon.

ili simple supozas ke ĉio pri Usono estas malbona, tial do oni subtenu tion, kio difektas Usonon.

Kaj mi ne scias kiun jam vi glitigis al "ili", kaj mi devas demandi, cxu ankoraux temas pri efektivuloj? Kaj se efektivuloj, do kiuj? Cxar la teksto de s-ro Matthias diras nenion ecx svage parencan al tio.

se EDE elektus kiel politikon "kontraŭi usonan hegemonion" oni povus facile ligi Esperanton kun kontraŭ-usonismo

Ne facile, krom inter auxskultantoj akre suferantaj paranojon.

Kompreniĝo inter homoj estas la firma bazo kaj vera celo de Esperanto; vadante en politikon oni starigas nur barojn.

Bedauxrigas min asertoj pri "celo de Esperanto", ecx aserto metafora; pri tio (ne pri cxio!) mi preskaux cxiam preferas kaj trovas pli utila literalan veron, ekzemple aserton pri celo firme kaj delonge ligita kun Esperanto. Ne Esperanto celas. Same ne celas ekzemple la angla. Mi malrekomendas tiujn metaforojn nur cxar ili tiel ofte terure forte ligigxas al bizara mispensado, kiel vi jam rimarkis, mi suspektas.

Mi ne povas konsenti ke politiko sukcesas nur starigi (aux plifortikigi) barojn. Per politiko eblas ankaux fari la malon. Se tie mi miskomprenas vin, bv. pardoni.

Mi konsentas kun vi, KriZe, ke estus pli bone se Matthias ne riskus krei miskomprenon pri Esperanto inter usonanoj. Laŭ almenau mi, li devus forigi de tiu dokumento specifan mencion de Usono.

Aliflanke... mi ne povas facile riproĉi tiun, kiu diras al mi la nudan veron. Usona hegemonio ne estas nur ideo. Usona hegemonio estas la efektivaĵo. Kaj pri sia celo konservi tiun hegemonion, aŭtoroj de la usona politiko argumentas kaj malkaŝe kaj senhonte.

Jam en 1992, la usona defendministerio eldonis la tielnomatan (kaj tiam pridisputatan) “doktrinon de Wolfowitz” kiu konsilis, ke Usono malpermesu la aperon de iuj ajn konkurontoj. Tiun doktrinon konfirmis la pli nova “doktrino de Bush,” kiu asertas ankaŭ la rajton fari “preventan militon” kontraŭ iu ajn konkuronto (eĉ imaga), sen respekto al la internacia juro. Tio ja estas hegemonio.